In een tragisch ongeval op de N247 tussen Broek in Waterland en Edam is dinsdagochtend een 57-jarige begeleidster om het leven gekomen. De vrouw, die werkzaam was bij een school voor speciaal onderwijs, was op weg naar huis na het begeleiden van leerlingen toen haar auto frontaal botste met een vrachtwagen.

Het drama vond plaats rond 08.40 uur. Volgens ooggetuigen reed de begeleidster, die al meer dan twintig jaar in het onderwijs werkte, op dat moment alleen in haar kleine personenauto. De vrachtwagen, die beladen was met bouwmaterialen, kwam uit de tegenovergestelde richting. Door nog onbekende oorzaak raakten de twee voertuigen elkaar met hoge snelheid.

De hulpdiensten waren binnen enkele minuten ter plaatse. Brandweerlieden moesten de zwaar beschadigde auto openknippen om de vrouw te kunnen bevrijden. Ondanks reanimatiepogingen van zowel ambulancepersoneel als een traumahelikopterarts kon alleen nog maar haar overlijden worden vastgesteld. De chauffeur van de vrachtwagen raakte lichtgewond en is in shock naar het ziekenhuis gebracht.

De politie heeft de weg direct in beide richtingen afgesloten. Het onderzoek naar de exacte toedracht is in volle gang. Vooral de vraag waarom de vrouw op dat tijdstip alleen in de auto zat en of er sprake was van een moment van onoplettendheid, wordt onderzocht. Getuigen spreken van een “plotselinge zwieper” van de personenauto, maar definitieve conclusies zijn nog niet getrokken.

De overleden vrouw, die door collega’s wordt omschreven als een “warme, betrokken en altijd positieve begeleidster”, werkte al jaren bij dezelfde school. Ze was geliefd bij zowel leerlingen als ouders. “Ze was meer dan een begeleidster,” zei een collega met tranen in de ogen. “Ze was voor veel kinderen een tweede moeder. Dit is een onvoorstelbaar verlies.”

De school waar ze werkzaam was, heeft direct alle lessen voor die dag afgelast. Een crisisteam is opgeroepen om leerlingen en personeel op te vangen. Veel kinderen zijn zichtbaar aangedaan. Voor sommige leerlingen met een beperking was zij een vast en vertrouwd gezicht in hun dagelijks leven.

In de omgeving van het ongeval leggen mensen bloemen neer. Op sociale media stromen de steunbetuigingen binnen. “Rust zacht, lieve [naam]. Je hebt zoveel kinderen gelukkig gemaakt,” schrijft een ouder. Een andere reageert: “Ze verdiende dit niet. Ze was onderweg naar huis na weer een ochtend vol liefde geven.”

Dit tragische ongeval komt op een moment dat de verkeersveiligheid op secundaire wegen in Noord-Holland opnieuw ter discussie staat. De N247 staat al jaren bekend als een risicovolle weg met relatief veel ernstige ongelukken, vooral door de combinatie van landbouwverkeer, vrachtwagens en forenzen.

De familie van de overleden begeleidster heeft via de school laten weten dat ze voorlopig geen interviews geven. Ze vragen om rust en ruimte om in alle stilte te kunnen rouwen. Wel laten ze weten dankbaar te zijn voor alle steunbetuigingen die ze ontvangen.

De politie bevestigt dat er camerabeelden beschikbaar zijn van een nabijgelegen tankstation en dat deze worden onderzocht. Ook wordt er gekeken naar de tachograaf van de vrachtwagen en de telefoon van de overledene om uit te sluiten dat afleiding een rol heeft gespeeld.

Voor de chauffeur van de vrachtwagen, een 49-jarige man uit de regio, is dit eveneens een enorme klap. Hij zou volgens bronnen volledig ontdaan zijn en heeft direct psychische hulp gekregen. Voor hem geldt voorlopig een rijverbod in afwachting van het onderzoek.

Dit noodlottige ongeval werpt opnieuw een pijnlijk licht op de risico’s van het dagelijks woon-werkverkeer, zeker voor mensen die in de zorg en het onderwijs werken en vaak vroeg of laat op pad moeten. Veel collega’s van de overledene geven aan dat ze zich de laatste jaren steeds onveiliger voelen op de weg.

Terwijl de zon dinsdagochtend gewoon opkwam boven de weilanden van Waterland, werd voor één gezin de wereld voorgoed donkerder. Een toegewijde moeder, echtgenote, collega en begeleidster is er niet meer. Haar lach, haar geduld en haar warmte zullen voor altijd gemist worden.

De naam van de overledene wordt voorlopig uit respect voor de familie nog niet vrijgegeven. Wel is bekend dat ze moeder was van twee volwassen kinderen en oma van drie kleinkinderen.

In Broek in Waterland en Edam hangt een rouwstemming. Op de school waar ze werkte, hangt een grote foto van haar bij de ingang met de tekst: “Rust zacht, lieve [naam]. Je bent nooit vergeten.”