“Ik kon zijn locatie op mijn gsm zien en die bleef de hele tijd aan die spooroverweg staan.” Ian (14) uit het Oost-Vlaamse Melsele is een van de vijf jongeren diehet schoolbusdrama in Buggenhoutoverleefd heeft. Na een operatie van tien uur herstelt hij in het ziekenhuis van Jette (Brussel). Zijn moeder Britt vreesde gisteren lange tijd voor het ergste. “De school mocht mij geen informatie geven en ik moest naar alle hulpdiensten bellen om iets meer te weten te komen”, zegt ze boos.

De kans is ook groot dat het ongeval blijvende fysieke en mentale sporen zal nalaten.De dodentol na het busongeval in Buggenhout is zwaar.Twee schoolkinderen,een begeleidsterende buschauffeurstierven nadat hun bus werd aangereden door een trein. Vijf andere kinderen werden zwaargewond naar het ziekenhuis gebracht. Een van hen is de 14-jarige Ian uit Melsele. Hij was die ochtend net als alle anderen thuis opgehaald, en vertrok naar de scholencampus voor buitengewoon onderwijs Richtpunt in Buggenhout.“Ian neemt deze bus twee keer per week”, getuigt zijn moeder Britt. “Dat doet hij telkens op maandag en vrijdag.

Omdat het een verlengd weekend was, werd hij deze keer uitzonderlijk op dinsdag opgehaald. Ian was al een tijdje vertrokken toen ik mijn beste vriendin aan de lijn kreeg. Tijdens ons gesprek vertelde ze plots dat er een nieuwsartikel op haar smartphone kwam over een busongeval in Buggenhout. Toen ik zelf de foto’s zag, heb ik meteen naar de school van Ian gebeld.”Zoektocht naar nieuwsWat volgde was een lange zoektocht naar meer nieuws over haar zoon. “Op de school vertelde men mij dat ze geen informatie mochten geven over het ongeval”, vertelt Britt in tranen.

“Ondertussen had ik misschien al honderd keer naar de gsm van Ian gebeld, maar hij nam niet op. Ik kon zijn locatie zien en die bleef heel de tijd op de plaats van het ongeval aan de spooroverweg staan.”“Toen ik bleef aandringen, gaf de school uiteindelijk toe dat het de bus van Ian was die betrokken was bij de aanrijding. Daarna ben ik beginnen rondbellen naar alle hulpdiensten in Buggenhout om te weten te komen wat de toestand van Ian was. Ik heb moeten smeken om nieuws over mijn eigen kind.

Dat maakt mij heel erg kwaad.”Ian samen met zijn moeder Britt.© rvIan werd dinsdagochtend zwaargewond naar het Universitair Ziekenhuis in Jette gebracht. “Hij is na het ongeval de hele tijd bij bewustzijn gebleven”, vertelt zijn moeder. “In het ziekenhuis is hij tien uur lang geopereerd. Zijn heup en zijn onderbeen zijn gebroken, hij heeft een hoofdwonde en over heel zijn lichaam heeft hij snijwonden van het glas. De kans bestaat dat zijn heup nooit meer helemaal zal genezen. De dokters zullen zijn toestand dag na dag verder opvolgen. Ook de mentale gevolgen van het ongeval zijn groot.

Het zal een lange weg zijn, maar we gaan dit samen als gezin doen.”Britt wijkt geen seconde van het ziekbed van haar zoon. Woensdagochtend was hij nog niet ontwaakt na de zware operatie. “Ik heb vijf kinderen en Ian is de oudste”, vertelt Britt. “Hij is een grote teddybeer met een hart van goud die altijd klaarstaat om iedereen te helpen. Het is vreselijk om hem hier nu zo te moeten zien liggen.”

“Ik kon zijn locatie op mijn gsm zien en die bleef de hele tijd aan die spooroverweg staan.” Ian (14) uit het Oost-Vlaamse Melsele is een van de vijf jongeren diehet schoolbusdrama in Buggenhoutoverleefd heeft. Na een operatie van tien uur herstelt hij in het ziekenhuis van Jette (Brussel). Zijn moeder Britt vreesde gisteren lange tijd voor het ergste. “De school mocht mij geen informatie geven en ik moest naar alle hulpdiensten bellen om iets meer te weten te komen”, zegt ze boos.

De kans is ook groot dat het ongeval blijvende fysieke en mentale sporen zal nalaten.De dodentol na het busongeval in Buggenhout is zwaar.Twee schoolkinderen,een begeleidsterende buschauffeurstierven nadat hun bus werd aangereden door een trein. Vijf andere kinderen werden zwaargewond naar het ziekenhuis gebracht. Een van hen is de 14-jarige Ian uit Melsele. Hij was die ochtend net als alle anderen thuis opgehaald, en vertrok naar de scholencampus voor buitengewoon onderwijs Richtpunt in Buggenhout.“Ian neemt deze bus twee keer per week”, getuigt zijn moeder Britt. “Dat doet hij telkens op maandag en vrijdag.

Omdat het een verlengd weekend was, werd hij deze keer uitzonderlijk op dinsdag opgehaald. Ian was al een tijdje vertrokken toen ik mijn beste vriendin aan de lijn kreeg. Tijdens ons gesprek vertelde ze plots dat er een nieuwsartikel op haar smartphone kwam over een busongeval in Buggenhout. Toen ik zelf de foto’s zag, heb ik meteen naar de school van Ian gebeld.”Zoektocht naar nieuwsWat volgde was een lange zoektocht naar meer nieuws over haar zoon. “Op de school vertelde men mij dat ze geen informatie mochten geven over het ongeval”, vertelt Britt in tranen.

“Ondertussen had ik misschien al honderd keer naar de gsm van Ian gebeld, maar hij nam niet op. Ik kon zijn locatie zien en die bleef heel de tijd op de plaats van het ongeval aan de spooroverweg staan.”“Toen ik bleef aandringen, gaf de school uiteindelijk toe dat het de bus van Ian was die betrokken was bij de aanrijding. Daarna ben ik beginnen rondbellen naar alle hulpdiensten in Buggenhout om te weten te komen wat de toestand van Ian was. Ik heb moeten smeken om nieuws over mijn eigen kind.

Dat maakt mij heel erg kwaad.”Ian samen met zijn moeder Britt.© rvIan werd dinsdagochtend zwaargewond naar het Universitair Ziekenhuis in Jette gebracht. “Hij is na het ongeval de hele tijd bij bewustzijn gebleven”, vertelt zijn moeder. “In het ziekenhuis is hij tien uur lang geopereerd. Zijn heup en zijn onderbeen zijn gebroken, hij heeft een hoofdwonde en over heel zijn lichaam heeft hij snijwonden van het glas. De kans bestaat dat zijn heup nooit meer helemaal zal genezen. De dokters zullen zijn toestand dag na dag verder opvolgen. Ook de mentale gevolgen van het ongeval zijn groot.

Het zal een lange weg zijn, maar we gaan dit samen als gezin doen.”Britt wijkt geen seconde van het ziekbed van haar zoon. Woensdagochtend was hij nog niet ontwaakt na de zware operatie. “Ik heb vijf kinderen en Ian is de oudste”, vertelt Britt. “Hij is een grote teddybeer met een hart van goud die altijd klaarstaat om iedereen te helpen. Het is vreselijk om hem hier nu zo te moeten zien liggen.”