Ex-wielerkampioene en kankerpatiënte Jilke Michielsen (19) is al bezig met haar begrafenis

In een openhartig en aangrijpend interview bij ‘De Tafel van Gert’ heeft de 19-jarige Jilke Michielsen uit Koksijde verteld hoe ze momenteel leeft met ongeneeslijke botkanker. De voormalige Belgische wielerkampioene gaf toe dat ze deze week al een bezoek bracht aan een begrafenisondernemer om haar eigen uitvaart te regelen. Tegelijk benadrukt ze dat ze blijft vechten en hoopt op een wonder.

“Ik voel me op dit moment redelijk goed”, vertelde Jilke woensdagavond in de studio. “Ik verdraag de behandeling vrij goed, maar ik merk wel dat mijn lichaam steeds zwaarder begint te worden en dat het begint af te zien.”

Jilke Michielsen, die eind 2022 nog op het podium stond na het winnen van de Belgische driekleur in het omnium, vecht sinds enige tijd tegen uitgezaaide botkanker. Ze krijgt momenteel één keer per week chemotherapie en moet wekelijks naar het ziekenhuis voor een bloedtransfusie. “De behandeling dient nu vooral om de ziekte te onderdrukken”, legt ze uit. “Als de chemo niet meer werkt, kan het heel snel heel slecht gaan. Dan kan ik binnen twee of drie dagen in hevige pijn terechtkomen.”

Ondanks haar ernstige ziekte probeert de jonge West-Vlaamse zo normaal mogelijk te leven. Onlangs haalde ze haar rijbewijs en schreef ze zich in aan de universiteit om toch een stukje van het studentenleven te kunnen proeven. “Van de topsport heb ik vooral doorzettingsvermogen geleerd. Ik geef niet snel op. Ook bij behandelingen zeg ik niet meteen nee”, vertelt ze.

Toch beseft Jilke dat haar opties langzaam opraken. “Er loopt momenteel maar één nationale studie voor mijn type kanker, maar daar is een lange wachtlijst voor. Misschien kom ik pas eind dit jaar in aanmerking, maar het is nog maar de vraag of ik dan nog aan de criteria voldoe.” Als laatste redmiddel blijven chemopilletjes over, maar die zouden de ziekte alleen maar vertragen, niet genezen.

Dinsdag deed Jilke iets wat maar weinig jongeren van haar leeftijd doen: ze ging langs bij een begrafenisondernemer om haar eigen uitvaart te bespreken. “Ik wil iets regelen waarvan ik eigenlijk jaloers ben dat ik er zelf niet bij kan zijn”, zei ze eerlijk. “Ik wil gewoon een mooi afscheid kunnen geven aan al mijn naasten. We hebben gepraat over wat er met mijn as moet gebeuren, alle concrete dingen… Het is zwaar, maar het geeft me ook een soort rust.”

Thuis is de situatie bijzonder zwaar voor haar ouders, broer en zus. “Het is megazwaar voor hen”, geeft Jilke toe. “Ik bel elke dag met mijn broer en zus. Ik probeer sterk te blijven voor hen, maar soms is het echt moeilijk.”

Toch weigert de 19-jarige de hoop op te geven. “Ik ben natuurlijk bang. Soms overvalt die angst me echt. Maar ik probeer het niet te veel toe te laten en focus me op alle mooie momenten die ik nog heb. Ik hoop nog altijd op een wonder. Want als je geen hoop meer hebt, wat is er dan nog over?”

Jilke Michielsen werd bekend als een groot wielertalent. Ze won verschillende Belgische titels in de jeugd- en juniorencategorieën en gold als een van de grootste beloftes van het Belgische vrouwenwielrennen. Haar diagnose kwam als een mokerslag, niet alleen voor haarzelf, maar voor de hele wielerwereld.

Haar openhartigheid in ‘De Tafel van Gert’ heeft veel kijkers diep geraakt. Veel mensen reageerden op social media met steunbetuigingen, tranen en bewondering voor haar kracht en positiviteit ondanks de uitzichtloze situatie.

De komende periode zal cruciaal zijn. Als de huidige behandeling niet langer aanslaat, resteren er nog maar weinig opties. Toch blijft Jilke vechten met dezelfde mentaliteit die ze vroeger op de fiets toonde: nooit opgeven.

“Ik probeer elke dag te genieten van de kleine dingen”, besluit ze. “Een kopje koffie met mijn familie, een wandeling, een lach… Dat is wat me recht houdt.”

De strijd van Jilke Michielsen is hartverscheurend, maar tegelijk ook inspirerend. Op amper 19-jarige leeftijd toont ze een maturiteit en moed die zeldzaam zijn. Of er nog een medisch wonder komt, blijft onzeker. Maar haar verhaal raakt miljoenen en herinnert ons eraan hoe fragiel het leven is – en hoe belangrijk het is om elke dag ten volle te leven.