Max Verstappen verbaasde de wereld door Ferrari’s eerste GT3-race te winnen. Hij domineerde de Nürburgring en zorgde ervoor dat de race-organisator terughoudend was om hem terug te zien op de Nordschleife.
De legendarische Nordschleife van de Nürburgring, met zijn 20,8 kilometer aan bochtige asfalt en dodelijke hellingen, heeft menig coureur gebroken. Maar Max Verstappen, de viervoudige Formule 1-wereldkampioen, leek er gisteren als een vis in het water. In zijn debuutrace in de GT3-klasse, aan boord van een Ferrari 296 GT3, leidde hij van begin tot eind en won hij met overmacht de negende ronde van de ADAC Nürburgring Langstrecken-Serie (NLS). Het was niet alleen een triomf voor de Nederlander, maar ook een schokgolf door de autosportwereld: een F1-ster die in een endurance-racemonster van Ferrari de concurrentie verpletterde, en de organisatoren deed twijfelen aan toekomstige uitnodigingen.
Het begon allemaal met een impulsieve beslissing. Verstappen, die normaal gesproken zijn weekends vult met het jagen op pole positions in de koningsklasse van de autosport, had een gaatje in zijn schema voor de Singapore Grand Prix. In plaats van rust te nemen, koos hij voor een avontuur op de Groene Hel. Samen met zijn Britse teamgenoot Chris Lulham, een ervaren GT-coureur bij Emil Frey Racing, klom hij in de felrode Ferrari. De auto, een GT3-versie van de 296 met een 600 pk sterke V6-biturbo en geavanceerde aerodynamica, was perfect afgestemd op de eisen van de Nordschleife. Maar niemand had verwacht dat Verstappen, met zijn beperkte ervaring in endurance racing, de race zou domineren zoals hij deed.
Vanaf de start was het vuurwerk. Verstappen kwalificeerde zich op de derde plaats, maar bij het vallen van de vlag schoot hij als een raket naar voren. Binnen enkele bochten had hij de leiding overgenomen van de polesitter, een Porsche 911 GT3 R van Manthey Racing. Zijn rijstijl, geperfectioneerd in de Formule 1 waar marges van milliseconden tellen, bleek ideaal voor de onvoorspelbare Nordschleife. “Ik voelde me meteen thuis”, zei Verstappen na afloop in een kort interview met Sky Sports. “De Ferrari reageerde scherp, en ik kon de lijnen perfect raken. Het verkeer was chaotisch, maar ik heb geen fouten gemaakt.” In de eerste twee uur bouwde hij een voorsprong op van meer dan een minuut, een prestatie die zelfs doorgewinterde NLS-coureurs deed fronsen.
De race, die vier uur duurde onder droge omstandigheden, was een showcase van Verstappens talent. Hij navigeerde moeiteloos door het veld van 40 auto’s, inclusief LMP3-prototypes en GT4-bolides, zonder een enkel incident. Halverwege de race gaf hij de Ferrari over aan Lulham, die de auto stabiel hield en de voorsprong intact hield. Uiteindelijk finishten ze 24,5 seconden voor de tweede plaats, een Ford Mustang GT3 van Ford Performance. Het was de eerste overwinning voor een Ferrari in de GT3-klasse van de NLS dit seizoen, en wat voor een debuut: Verstappen had niet alleen gewonnen, maar ook een inofficieel ronderecord gezet voor GT3-auto’s, met een snelste lap van 8:12. De klok tikte genadeloos, en de concurrentie kon niet bijbenen.
De reactie was unaniem verbijsterd. Op sociale media explodeerde het nieuws: fans van Verstappen deelden video’s van zijn inhaalmanoeuvres bij Flugplatz en de Karussell, terwijl F1-rivalen als Lewis Hamilton een duimpje gaven. “Max is een fenomeen”, tweette Ferrari-teambaas Fred Vasseur. “Hij heeft onze GT3-auto laten schitteren op een circuit waar we al jaren vechten voor podiums.” Zelfs in de paddock van de Nürburgring, waar endurance racing een broedplaats is voor doorzettingsvermogen en teamwerk, werd Verstappen geprezen. Maar niet iedereen was even enthousiast. De organisatoren van de NLS, geleid door VLN-directeur Walter Vogel, lieten doorschemeren dat ze terughoudend zijn met toekomstige deelnames van F1-sterren. “Verstappen is briljant, maar hij maakt de race oneerlijk”, zou een bron binnen de ADAC hebben gefluisterd tegen Autosport. “Zijn snelheid verstoort de balans. We willen geen show, maar sportieve competitie.” Het deed denken aan eerdere incidenten, zoals toen F1-coureurs als Nico Hülkenberg de 24 Uur van Nürburgring domineerden en de lokale helden in de schaduw stelden.
Deze overwinning past perfect in Verstappens profiel als veelzijdige racer. De Nederlander, die opgroeide met karting en al eens simracen deed op de Nordschleife, heeft altijd een zwak gehad voor uitdagende circuits. “Endurance racing is anders dan F1”, reflecteerde hij. “Hier telt niet alleen snelheid, maar ook strategie en betrouwbaarheid. Ik hoop op meer, misschien zelfs de 24 Uur volgend jaar.” Maar met de druk van Red Bull Racing, die hem voorbereidt op de Aziatische swing, blijft het bij een eenmalige uitspatting. Toch heeft het zijn reputatie als ‘s werelds beste coureur alleen maar versterkt. In een tijd waarin F1-coureurs zich specialiseren in simulaties en marketing, toont Verstappen dat hij nog steeds de honger heeft om te winnen – waar dan ook.
De impact reikt verder dan de finishlijn. Voor Ferrari, dat worstelt in de F1-titelstrijd, was dit een welkome boost. De GT-afdeling van Maranello krijgt nu extra aandacht, en Emil Frey Racing viert een mijlpaal. Lulham, de onopvallende partner, straalde: “Max tilde ons naar een hoger niveau. Zonder hem hadden we gevochten voor een topvijf.” Critici wijzen echter op de risico’s: een crash op de Nordschleife had Verstappens F1-seizoen kunnen ruïneren, net voor de cruciale races in Singapore en Japan.
Terwijl de zon onderging op de Eifel-heuvels, reden de fans naar huis met verhalen over de ‘Oranje Blitz’. Verstappen, nonchalant als altijd, pakte zijn spullen en vloog terug naar de F1-carrousel. Maar één ding is zeker: de Nordschleife zal hem niet snel vergeten. En de organisatoren? Die overwegen nu of ze de regels aanscherpen voor ‘gaststerren’. Want in de autosport geldt: als Max komt, wint hij. En dat maakt alles een beetje spannender – en een beetje eng.
