“HIJ HAD DAAR NOG OP KUNNEN ZITTEN”: Milan (12) stapte vijf minuten vóór drama uit bus 137 in BuggenhoutWat een gewone schoolrit moest worden, eindigde in een nachtmerrie die een heel dorp in shock achterlaat. Slechts vijf minuten voordat bus 137 betrokken raakte bij het dramatische ongeval aan de spoorwegovergang in Buggenhout, stapte de 12-jarige Milan uit. Zijn ouders kunnen het amper bevatten. “Als hij iets later was afgestapt, had hij daar misschien nog op gezeten,” zegt zijn moeder emotioneel. “Dat idee laat ons niet meer los.”Het ongeval gebeurde aan een drukke spoorwegovergang waar de bus op de sporen terechtkwam.

Ooggetuigen spreken van pure chaos: loeiende sirenes, paniek en hulpdiensten die massaal ter plaatse snelden. Voor veel buurtbewoners leek het alsof de tijd even stil stond. Maar voor Milan begon het besef pas uren later door te dringen.“Hij kwam thuis zoals altijd,” vertelt zijn vader. “Hij gooide zijn rugzak neer en zette de televisie aan. Pas toen het nieuws binnenliep over het ongeval met dezelfde buslijn, beseften we hoe dichtbij hij bij die ramp was geweest.”Volgens zijn ouders veranderde Milan meteen van houding toen hij hoorde wat er gebeurd was. “Hij werd stil. Heel stil.

Hij bleef maar vragen stellen: ‘Wat als ik nog op die bus zat?’ Dat blijft in zijn hoofd malen.”De jongen zou volgens zijn moeder normaal zelfs nog langer op de bus gebleven zijn, maar stapte toevallig vroeger af omdat hij nog langs een vriend wilde gaan. “Dat kleine toeval heeft misschien zijn leven gered,” zegt ze met trillende stem.Ondertussen proberen familie en vrienden hem zo goed mogelijk op te vangen, maar de impact is enorm. “Mensen denken vaak: hij is veilig thuis, dus alles is voorbij. Maar psychologisch begint het dan pas,” legt zijn vader uit.

“Hij slaapt moeilijk, schrikt van geluiden en wil voortdurend weten of iedereen veilig is.”Ook op school leeft het ongeval enorm onder de leerlingen. Klassen praten over niets anders meer en veel kinderen beseffen plots hoe snel alles kan veranderen. “Voor jongeren komt zoiets heel hard binnen,” zegt een kennis van de familie. “Ze zien ineens dat een gewone schooldag fataal kan aflopen.”De ouders hopen nu vooral dat Milan rust vindt en de gebeurtenissen kan verwerken. Toch blijft de gedachte ondraaglijk dichtbij. “Vijf minuten,” zegt zijn moeder zacht.

“Slechts vijf minuten verschil… Meer was het niet.”In Buggenhout overheerst ondertussen ongeloof en verdriet. Buurtbewoners legden bloemen neer aan de spoorwegovergang en tientallen mensen kwamen samen om steun te betuigen aan de betrokken families. Wat zich daar afspeelde, zal nog lang nazinderen in de gemeente.En voor Milan? Voor hem zal bus 137 nooit meer zomaar een bus zijn. “HIJ HAD DAAR NOG OP KUNNEN ZITTEN”: Milan (12) stapte vijf minuten vóór drama uit bus 137 in BuggenhoutWat een gewone schoolrit moest worden, eindigde in een nachtmerrie die een heel dorp in shock achterlaat.

Slechts vijf minuten voordat bus 137 betrokken raakte bij het dramatische ongeval aan de spoorwegovergang in Buggenhout, stapte de 12-jarige Milan uit. Zijn ouders kunnen het amper bevatten. “Als hij iets later was afgestapt, had hij daar misschien nog op gezeten,” zegt zijn moeder emotioneel. “Dat idee laat ons niet meer los.”Het ongeval gebeurde aan een drukke spoorwegovergang waar de bus op de sporen terechtkwam. Ooggetuigen spreken van pure chaos: loeiende sirenes, paniek en hulpdiensten die massaal ter plaatse snelden. Voor veel buurtbewoners leek het alsof de tijd even stil stond.

Maar voor Milan begon het besef pas uren later door te dringen.“Hij kwam thuis zoals altijd,” vertelt zijn vader. “Hij gooide zijn rugzak neer en zette de televisie aan. Pas toen het nieuws binnenliep over het ongeval met dezelfde buslijn, beseften we hoe dichtbij hij bij die ramp was geweest.”Volgens zijn ouders veranderde Milan meteen van houding toen hij hoorde wat er gebeurd was. “Hij werd stil. Heel stil.

Hij bleef maar vragen stellen: ‘Wat als ik nog op die bus zat?’ Dat blijft in zijn hoofd malen.”De jongen zou volgens zijn moeder normaal zelfs nog langer op de bus gebleven zijn, maar stapte toevallig vroeger af omdat hij nog langs een vriend wilde gaan. “Dat kleine toeval heeft misschien zijn leven gered,” zegt ze met trillende stem.Ondertussen proberen familie en vrienden hem zo goed mogelijk op te vangen, maar de impact is enorm. “Mensen denken vaak: hij is veilig thuis, dus alles is voorbij. Maar psychologisch begint het dan pas,” legt zijn vader uit.

“Hij slaapt moeilijk, schrikt van geluiden en wil voortdurend weten of iedereen veilig is.”Ook op school leeft het ongeval enorm onder de leerlingen. Klassen praten over niets anders meer en veel kinderen beseffen plots hoe snel alles kan veranderen. “Voor jongeren komt zoiets heel hard binnen,” zegt een kennis van de familie. “Ze zien ineens dat een gewone schooldag fataal kan aflopen.”De ouders hopen nu vooral dat Milan rust vindt en de gebeurtenissen kan verwerken. Toch blijft de gedachte ondraaglijk dichtbij. “Vijf minuten,” zegt zijn moeder zacht.

“Slechts vijf minuten verschil… Meer was het niet.”In Buggenhout overheerst ondertussen ongeloof en verdriet. Buurtbewoners legden bloemen neer aan de spoorwegovergang en tientallen mensen kwamen samen om steun te betuigen aan de betrokken families. Wat zich daar afspeelde, zal nog lang nazinderen in de gemeente.En voor Milan? Voor hem zal bus 137 nooit meer zomaar een bus zijn.